ความลงตัว

นอกจากเสน่ห์ของวันเวลาแล้ว ชุมชนเก่ายังมีชีวิตจริงๆ ที่ผสมคละเคล้าระหว่างความเก่าและความจำเป็นจริงและชีวิต ผู้คนภายนอกที่เพียงผ่านมาแล้วก็ผ่านไป มักมีความรู้สึกอยากแช่แข็งวันเวลาในอดีตเอาไว้ชื่นชม

แต่ชีวิตจริงๆ มิได้เป็นเพียงตุ๊กตาสำหรับกอดเล่นหรือประดับตู้ ชีวิตมีการดิ้นรนต่อสู้ มีการดำรงชีพที่ต้องปรับเปลี่ยนตนเอง ในการปรับเปลี่ยนตัวเอง ยากอย่างยิ่งที่สิ่งเก่าทุกสิ่งจะสามารถคงไว้

สิ่งเก่าที่ดีหลายอย่างเกินความสามารถจะรักษาไว้ได้ และสิ่งเก่าอีกหลายอย่างไม่เอื้อต่อการใช้ชีวิตในอีกยุคหนึ่ง ในระหว่างการปรับเปลี่ยน ผสมผสาน ย่อมมีทั้งความลงตัวและไม่ลงตัว

สิ่งที่ผู้มาเยือนมองเห็น ทั้งความจริง และความลวง เป็นความลงตัวหนึ่งในระยะปรับเปลี่ยน มันจะปรับเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์หนึ่ง ถ้ามีนักท่องเที่ยวมากันบ่อยๆ และมันจะปรับเปลี่ยนกลายเป็นอีกอย่างหนึ่ง หากว่าชีวิตดำรงอยู่โดยไม่มีนักท่องเที่ยวมาเยือน

เรืองรอง  รุ่งรัศมี

พิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ “โลกกว้างได้เท่ากับครอบฟ้า” ปาจารยสาร ฉบับที่ 4 ปีที่ 33 กันยายน – ตุลาคม 2552 

สุดซอย

เข้าไปสุดซอยแล้วยังไม่รู้เลยว่า มีโลกอีกโลกหนึ่งซ่อนอยู่

เดินผ่านร้านสะดวกซื้อไปนิดหนึ่ง มองเฉียงไปทางด้านซ้าย มองเห็นทางเดินเล็กๆ ทอดอยู่แล้วเห็นสะพานปูนสวยงามทอดข้ามคลอง

ก้าวเดินขึ้นไปที่สะพานปูนนั้น มองทอดตาไปให้สุดสายตาทั้งสองด้าน ลำคลองที่ยังใสสะอาดสายหนึ่ง ทอดสะท้อนเงาของท้องฟ้ากระจ่างตาอยู่ตรงนั้นอย่างไม่น่าเชื่อ

ถ้าเป็นเวลากลางวัน และยืนอยู่นานสักหน่อย ก็จะเห็นเรือของนักท่องเที่ยวต่างชาติแล่นผ่านมาเป็นระยะ

ชีวิตแบบไม่เร่งร้อน ยังมีที่ซ่อนตัวอยู่ตรงที่ใดที่หนึ่งของเมืองใหญ่ที่วุ่นวาย

สองฟากคลองเป็นเรือนแถวที่ยังหันหน้าเข้าหาลำคลอง นี่คือชุมชนเก่าแก่ซึ่งเคยคึกคักเมื่อในอดีต

เรืองรอง  รุ่งรัศมี

พิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ “โลกกว้างได้เท่ากับครอบฟ้า” ปาจารยสาร ฉบับที่ 4 ปีที่ 33 กันยายน – ตุลาคม 2552

ประวัติศาสตร์

ที่จริงแล้วชุมชนเก่าก็แฝงตัวอยู่กับชุมชนใหม่นั่นเอง เพียงแต่ชีวิตที่รีบเร่งของวันเวลาปัจจุบัน ทำให้ผู้คนทั่วไปผ่านมันไปโดยไม่เห็นความสำคัญ กระทั่งมีใครสักคนลุกขึ้นมาทำอะไรเข้า

มีถนน ตรอก ซอย มากมายที่ทอดตัวผ่าน หรือบรรจบกับชุมชนเก่า ซึ่งมีเรื่องราวน่าสนใจ ไม่เฉพาะชุมชนริมน้ำ ชุมชนบนบกจำนวนไม่น้อยก็มีแง่มุมน่าสนใจน่าค้นหาเช่นกัน

เรื่องราวของชุมชน เป็นเรื่องราวของคน เป็นประวัติศาสตร์ ชีวิตของครอบครัว คือประวัติศาสตร์ของสังคม และเป็นประวัติศาสตร์จริงของคนเล็กคนน้อย ที่ประวัติศาสตร์ปลอมของชาติละเลยด้วยความตั้งใจ

ทำไมประวัติศาสตร์ชาติจึงเป็นเรื่องที่น่าเบื่อ

เพราะมันเป็นเรื่องเล่าลอยๆ ของสิ่งสมมุติ ที่แทบจะไม่มีมนุษย์จริงๆ อยู่ในเรื่องราวเหล่านั้น

เรืองรอง  รุ่งรัศมี

พิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ “โลกกว้างได้เท่ากับครอบฟ้า” ปาจารยสาร ฉบับที่ 4 ปีที่ 33 กันยายน – ตุลาคม 2552