กวิเทพ 诗神

บทกวีของหลิวป้านหนง

หลิวป้านหนง 劉半農 liu ban nong (29/5 /1891-14/7/1934)

กวี /นักเขียน / นักวิชาการภาษาศาสตร์ / นักการศึกษา เป็นปัญญาชนยุคบุกเบิกสู่ยุคสมัยใหม่ของจีน เกิดในครอบครัวผู้มีอันจะกินที่เห็นความสำคัญของวิชาความรู้

ในวัยหนุ่มไปไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษและฝรั่งเศส สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านภาษาศาสตร์จากฝรั่งเศส. แล้วกลับไปเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง เป็นกลุ่มบุกเบิกเผยแพร่ความคิดการเขียนด้วยภาษาจีนแบบไป๋ฮว่าเหวิน 白話文 และเป็นกวีจีนกลุ่มแรกๆ ที่เขียนบทกวีในรูปแบบกลอนเปล่า

ผลงานมีทั้งงานเขียนและงานแปล รวมทั้งงานวิชาการด้วย แต่เป็นที่รู้จักในวงกว้างในฐานะกวี และนักการศึกษา

诗神！

กวิเทพ !

你也许我做个诗人么？

ท่านอนุญาตให้ฉันเป็นกวีได้ไหม ?

你用什么写你的诗？

เจ้าใช้สิ่งใดเขียนบทกวีของเจ้า ?

用我的血，

ใช้โลหิตของข้า ,

用我的泪。

ใช้น้ำตาของข้า.

写在什么上面呢？

เขียนไว้บนสิ่งใดหรือ ?

写在嫣红的花上面，

เขียนไว้บนกลีบดอกไม้แดงเรื่อ

日已是春残花落了。

วันคืนล่วงสู่ปลายฤดูใบไม้ผลิดอกไม้โรยร่วงแล้ว.

写在银光的月上面，

เขียนไว้บนดวงจันทร์สีเงินยวง ,

早已是乌啼月落了。

ล่วงสู่เวลาจันทร์ลับฟ้านกกาขับขานเสียงเนิ่นนานแล้ว.

写在水上面，

เขียนไว้บนผิวน้ำ ,

水自悠悠的流去了。

สายน้ำไหลหลั่งพ้นไปแล้ว .
写在云上面，

เขียนไว้บนปุยเมฆ ,

云自悠悠的浮去了。

เมฆได้ลอยล่องพ้นไปแล้ว .

那么用我的泪，写在我的泪珠上；

ถ้าเช่นนั้นใช้น้ำตาของข้า , เขียนไว้บนหยาดน้ำตาของข้า ;

用我的血，写在我的血球上。

ใช้โลหิตของข้า , เขียนไว้บนเม็ดเลือดของข้า ;

哦！小子，

อา ! เจ้าหนุ่ม ,

诗人之门给你敲开了，

ประตูแห่งกวีได้ถูกเจ้าเคาะเปิดแล้ว ,

诗人之冢许你长眠了。

เรือนพักแห่งกวีอนุญาตให้เจ้าพำนักอาศัยหลับนอนได้

หลิวป้านหนง
1922
刘半农 (1891-1934)

เรืองรอง รุ่งรัศมี : แปล

19 กรกฎาคม 2012

อาบแสงจันทร์

แม้แสงจันทร์มิได้ส่องฉายมาถึง แต่ในค่ำคืน ก็ยังมีทางที่สามารถก้าวเดินไปได้

            ค่ำวันพระจันทร์เต็มดวงคืนหนึ่ง เกิดความรู้สึกอยากออกไปถ่ายรูปบรรยากาศที่มีดวงจันทร์ เวลานั้นข้าพเจ้ายังไม่ค่อยคุ้นเคยกับกล้องถ่ายรูป ไม่มีความรู้เชิงเทคนิค และเคยถ่ายรูปกลางคืนมานับครั้งได้

             มีเพียงจินตนาการและความตั้งใจ

            ออกจากบ้านไปตั้งแต่แดดยังไม่หมด ไปถึงจุดหมายก็เป็นกลางคืน

            ถ่ายรูปคืนนั้นด้วยการเดาไป เรียนรู้ไป รู้ได้ในการกดชัตเตอร์ไม่มากครั้งว่า ไม่น่าจะได้ผลงานที่ดีกระไรนัก

            คืนนั้นทั้งคืน ไม่ได้รูปบรรยากาศที่มีดวงจันทร์อย่างน่าพอใจเลยแม้แต่รูปเดียว ยังดีที่ถ่ายรูปด้วยกล้องดิจิทัล ซึ่งไม่ต้องสิ้นเปลืองฟิล์ม

            แม้ไม่ได้ภาพบรรยากาศที่มีดวงจันทร์อย่างคาดหวัง แต่ก็ได้ภาพบรรยากาศกลางคืนมาบ้าง

            เวลาที่ทำสิ่งที่คาดหมายไม่ได้อย่างใจ ความรู้สึกสนุกและความมุ่งมั่นตั้งใจจะเจือจางเร็ว

            คืนนั้นข้าพเจ้าเก็บอุปกรณ์ในเวลาไม่เกินสองชั่วโมง ไม่สมหวังแต่ก็ไม่ถึงกับผิดหวัง หงุดหงิด รำคาญใจ

            เลือกรูปไปล้างอัดเมื่อผ่านเวลาไปช่วงหนึ่ง พบว่ามีรูปที่รู้สึกชอบอยู่หลายรูปเหมือนกัน

            รูปหนึ่งเป็นรูปประตูไม้ในตรอกซอย แสงไฟฟ้าส่องไปที่ประตู แสง บรรยากาศอวลอยู่ในรูป

            ประตูบางบานเราไม่ได้เดินผ่านเข้าไป แต่เราก็ได้เดินผ่านที่ตรงบริเวณนั้น

            คืนนั้นข้าพเจ้าเดินถ่ายรูปอาบแสงจันทร์อยู่หลายชั่วโมง แม้จะไม่ได้รูปดวงจันทร์เลย แต่ก็ได้เดินอาบแสงจันทร์

   เรืองรอง  รุ่งรัศมี

   ๒๖ มิถุนายน ๒๐๐๙

พิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ “ย่ำเดือนกลับมาหยาดเหงื่อหอม” นิตยสาร หัวใจเดียวกัน ปีที่ ๑ ฉบับที่ ๓ เดือนกรกฎาคม ๒๕๕๒